Тоа е порнографија, младичу. Албина дојде да стане манекенка, но всушност сакаше да биде гола. Уште една балканска слабост: би се сликале и на рентген за да бидете поголи, би го исплазиле јазикот, би си ја превртеле утробата надвор,само да ве видат однатре. На човек да му се згади од тоа ваше словенско соголување, покажување на утробите, на најинтимните делови од телото и душата. Лирска поезија, романтика, порнографија, чувства до коска. Примитивни форми на допаѓање: ласкање, додворување, снисходливост. Доаѓате овде и се натпреварувате кој полошо ќе каже за Истокот, мислејќи дека така ќе станете Запад. Праќате по пошта, драми, поезија, слики, велите дека тоа кај вас никој не го разбира оти вашите татковци се заостанати; мислите дека светот ќе падне на газот ако се критикувате себеси. Се борите против класика, а се уште ја немате. Да можете би се посрале и на дедовиот гроб само ако запад каже дека тоа е уметност. А всушност правите западен кич. Наместо да сликате фрески. Знаете ли што би сторил Запад да ги има вашите фрески: Би плукнал врз своите скапани авангарди,трансавангарди и постмодерни!

Но ако Запад каже дека лајното е симит, вие ќе верувате.

Симит!



Словенскиот ковчег - Венко Андоновски

индид.

Боички

Ги растрга списанијата, чиниите, моливите, вазната. Ги фрли на земја заедно со чаршавот. Зеде мрсни боички и несмасно го наслика неговиот лик врз масата. Утрото се најде себеси на подот. А боичките неискористени.

Љубов

Цветовите во нејзината коса одамна исушеа. Сè уште го чека него да и’ донесе нови. На столот до ковчегот сосетката и’ остави свежа китка.

кратки раскази од Ивана Лилиќ. волшебно!

http://okno.mk/node/9558

„Ако имате вистинско чуство, крите го како некое сокривалиште, не дозволувајте да го насетат никогаш инаку ќе бидете загубен.“

„Човекор што се фали дека никогаш нема да го промени своето мислење, се нафаќа да оди секогаш по права линија, тој е глупак кој верува во непогрешливоста.“ Балзак

Сомнежот е невиноста на душата.
Кој не се сомнева, не е невин, оти можно е да верува во нешто и од полза, а вербата од полза е грев. Сомнежот познава само една полза: вистината. Освен тоа, вербата може да се одглуми, ама сомнежот-не.

Љубовта ја создава вербата, вербата го раѓа сомнежот а сомнежот ја утврдува вербата.

Оној кој никогаш не се сомнева, тој не верува вистински: тој само обожува. Верува во се' што ќе му се каже. Вербата без сомнеж е слепа блудница, оти може да ги менува објектите на вербата без причина, ред и правило. И без љубов,оти се верува само кога се сака она во што се верува.

Сомнежот и вербата се како вдишување и издишување. Не можеш да вдишуваш постојано, без да издишиш.


В.Андоновски - Вештица

''Сонувач-ако треба тоа точно да се утврди-не е човек,туку,знаете,кекакво суштество од среден род.Се населува најчесто некаде во некое непристапно ќоше,како да се крие во него дури и од сончевата светлина,па кога ќе се вовлече во својот стан толку сраснува со своето катче,како полжав или барем во тој поглед многу потсетува на она интересно животно кое во исто време е и животно и куќа,а се вика желка.Што мислите,зоштотој ги сакасвоите 4 сида,секако бојосани со зелена боја,но зачадени,темни и непопустливо зачадени? Зошто тој смешен господин,кога ќе дојде да го посети некој од неговите малубројни познајници( а тој на крајот ги губи сите познајници,зоштотој смешен гоосподин ги пречекува многу збунет,многу изменет во лицето и многу невешт небаре меѓу своите 4 сида штотуку извршил некое злосторство,како да правел лажни банкноти или разни песнички,за да ги испрати во некое списание проследени со анонимно писмо во кое се јавува дека вистинскиот поет веќе умрел,а неговиот пријател има света должност да ги објави тие стихови?)
Зошто ниту смеа ниту жив збор не може да се истркала одјазикот на посетителот кој ненајдено влегол и се збунил,а инаку ги сака смеата и живиот збор,и разговорите за убавиот пол и дгуги весели теми?''

Бели Мугри
Достоевски

На Инец

Не смешкај се: во гради лад
и суровост јас носам сам.
Не би сакал ти никој пат
да сетиш тага, горчлив срам.


Ти прашаш каква тајна тага
ја кине младосва без ред.Ненаситна е сева жед:
пред неа немоќна си, драга!


Ни љубам јас, ни мразам сега;
за слава ништо не би дал!
Ме мачи друго: што без жал
идолите ги презрев в шега.


И се‘ што слушам,гледам,знам-
се‘ здодевност е. Барам почин.
Не наоѓам во ништо плам:
ни в убост, ни во твоите очи.


Јас живеам со таков бол
ко оној Евреин што талкал
и знаел сал за живот зол,
без спокојство по смртта жалка.


Кој избегал од себе сам,
па макар и на крај на светот?
Не, каде и да одам, знам-
ме следи Демон-мисла клето...


Јас наслада со страст сум пил:
да крене, сакам, и друг чаша!
Да тоне в мечта, без да праша
о, дали тоа грев би бил!


Ме мачи проклет спомен мене
што в младост онака се влеков.
Бар утеха да имам денес
што сетив најлошо на веков.


А што е тоа? -Песна стара! -
Насмевни се со поглед мил!
Во ова срце што ќе бараш?-
Јас таму адот сум го скрил!
Бајрон

Си зел в раце едно дрво некастрено како за стап, раце да му се најде, за од лошо да се брани, и тргнал на угорното да оди. Колку еден саат што одил, пак нашол извор со вода и чунки одел прекутрупа, на многу места наоѓал јаготки и си јадел. Тоа само му било мака, што не можел да види некаков пат и да види некоја човечка трага. Пред се тоа Силјан си патувал со голема надеж да најде некоја трага и до кај пладне го изодил угорното, та се качил на планината и кога се опулил натамо, видел едно поленце опколено со планинки и ридови, прилично како Прилепското. – „Сполај ти, Господи, сполај ти, си рекол сам со себе Силјан, дали на Крушово се наоѓам овде и го гледам нашето поле? Дали сон гледам и јас не знам. Во тоа поле треба да има луѓе, чунки гледам како да има ливаѓе и нивје“.

Силјан Штркот

What characterizes almost every psychopath and part-psychopath is that they are trying to create a new nervous system for themselves. Generally we are obliged to act with a nervous system which has been formed from infancy, and which carries in the style of its circuits the very contradictions of our parents and our early milieu. Therefore, we are obliged, most of us, to meet the tempo of the present and the future with reflexes and rhythms which come from the past. It is not only the “dead weight of the institutions of the past” but indeed the inefficient and often antiquated nervous circuits of the past which strangle our potentiality for responding to new possibilities which might be exciting for our individual growth.

Norman Mailer - "The White Negro"

„Како да си го објаснам тоа? - си мислеше размислувајќи. - Па тоа и не е блуд. Грубиот разврат разјадува се‘; суптилниот претпоставува заситеност. Но и да сум имал пет-шест нормални романси, што е нивната бледа случајност во споредба со мојот единствен оган? Тогаш? Тоа веројатно не е математика на источно сладострастие: нежноста на пленот е обратнопропорционална со возраста. О не, за мене тоа не е степен на општото, туку нешто сосема одвоено од општото; не е драгоцено, туку е непроценливо. Па што е тогаш? Болест,злосторство? Но дали во нив може да се вклопат совеста и срамот, деликатноста и стравот, власта над себе и чувствителноста - бидејќи не можам да си дозволам ниту да помислам дека ќе нанесам болка некому, или дека ќе предизвикам одвратност која не може да се прости. Напротив: јас не сум осквернувач. Во ограничувањата што и’ ги поставувам на својата фантазија, во маските што ги измислувам за неа кога понекогаш, во реалноста, замислувам најнезабележлив начин на задоволување на страстите, постои спасоносна софистика. Јас сум џепчија, а не провалник.’

Набоков- Волшебник

But in the new Aeon the Hierophant is Horus (Liber CCXX, I, 49) therefore the Candidate will be Horus too. What then is the formula of the initiation of Horus?
It will no longer be that of the Man, through Death. It will be the natural growth of the Child. His experiences will no more be regarded as catastrophic. Their hieroglyph is the Fool: the innocent and impotent Harpocrates Babe becomes the Horus Adult by obtaining the Wand. 'Der reine Thor' seizes the Sacred Lance. Bacchus becomes Pan. – Liber Samekh

America
Allen Ginsberg

America I've given you all and now I'm nothing.
America two dollars and twenty-seven cents January 17, 1956.
I can't stand my own mind.
America when will we end the human war?
Go fuck yourself with your atom bomb
I don't feel good don't bother me.
I won't write my poem till I'm in my right mind.
America when will you be angelic?
When will you take off your clothes?
When will you look at yourself through the grave?
When will you be worthy of your million Trotskyites?
America why are your libraries full of tears?
America when will you send your eggs to India?
I'm sick of your insane demands.
When can I go into the supermarket and buy what I need with my good looks?
America after all it is you and I who are perfect not the next world.
Your machinery is too much for me.
You made me want to be a saint.
There must be some other way to settle this argument.
Burroughs is in Tangiers I don't think he'll come back it's sinister.
Are you being sinister or is this some form of practical joke?
I'm trying to come to the point.
I refuse to give up my obsession.
America stop pushing I know what I'm doing.
America the plum blossoms are falling.
I haven't read the newspapers for months, everyday somebody goes on trial for
murder.
America I feel sentimental about the Wobblies.
America I used to be a communist when I was a kid and I'm not sorry.
I smoke marijuana every chance I get.
I sit in my house for days on end and stare at the roses in the closet.
When I go to Chinatown I get drunk and never get laid.
My mind is made up there's going to be trouble.
You should have seen me reading Marx.
My psychoanalyst thinks I'm perfectly right.
I won't say the Lord's Prayer.
I have mystical visions and cosmic vibrations.
America I still haven't told you what you did to Uncle Max after he came over
from Russia.

I'm addressing you.
Are you going to let our emotional life be run by Time Magazine?
I'm obsessed by Time Magazine.
I read it every week.
Its cover stares at me every time I slink past the corner candystore.
I read it in the basement of the Berkeley Public Library.
It's always telling me about responsibility. Businessmen are serious. Movie
producers are serious. Everybody's serious but me.
It occurs to me that I am America.
I am talking to myself again.

Asia is rising against me.
I haven't got a chinaman's chance.
I'd better consider my national resources.
My national resources consist of two joints of marijuana millions of genitals
an unpublishable private literature that goes 1400 miles and hour and
twentyfivethousand mental institutions.
I say nothing about my prisons nor the millions of underpriviliged who live in
my flowerpots under the light of five hundred suns.
I have abolished the whorehouses of France, Tangiers is the next to go.
My ambition is to be President despite the fact that I'm a Catholic.

America how can I write a holy litany in your silly mood?
I will continue like Henry Ford my strophes are as individual as his
automobiles more so they're all different sexes
America I will sell you strophes $2500 apiece $500 down on your old strophe
America free Tom Mooney
America save the Spanish Loyalists
America Sacco & Vanzetti must not die
America I am the Scottsboro boys.
America when I was seven momma took me to Communist Cell meetings they
sold us garbanzos a handful per ticket a ticket costs a nickel and the
speeches were free everybody was angelic and sentimental about the
workers it was all so sincere you have no idea what a good thing the party
was in 1835 Scott Nearing was a grand old man a real mensch Mother
Bloor made me cry I once saw Israel Amter plain. Everybody must have
been a spy.
America you don're really want to go to war.
America it's them bad Russians.
Them Russians them Russians and them Chinamen. And them Russians.
The Russia wants to eat us alive. The Russia's power mad. She wants to take
our cars from out our garages.
Her wants to grab Chicago. Her needs a Red Reader's Digest. her wants our
auto plants in Siberia. Him big bureaucracy running our fillingstations.
That no good. Ugh. Him makes Indians learn read. Him need big black niggers.
Hah. Her make us all work sixteen hours a day. Help.
America this is quite serious.
America this is the impression I get from looking in the television set.
America is this correct?
I'd better get right down to the job.
It's true I don't want to join the Army or turn lathes in precision parts
factories, I'm nearsighted and psychopathic anyway.
America I'm putting my queer shoulder to the wheel.